اُولٰئِكَ الَّذینَ نَتَقَبَّلُ عَنهُم اَحسَنَ ما عَمِلوا وَ نَتَجاوَزُ عَن سَیِّئاتِهِم فی اَصحابِ الجَنَّةِ وَعدَ الصِّدقِ الَّذی کانوا یوعَدونَ.
این آیه مال کیست؟ مال کسی است که طلب توفیق میکند که بتواند شکر نعمت را انجام دهد. و اصل شکر، یا شکر عملی است یا شکر قلبی؛ قلباً واقعاً امتنان داشته باشد، ممنون باشد. بعد هم این «اِنّی تُبتُ اِلَیك» مهم است؛ یعنی این فرد، وقتی «تُبتُ اِلَیك» را میگوید، نباید دروغ باشد؛ باید توبه کرده باشد.
خلاصه، کسی که توّاب باشد و در مقابل خداوند تسلیم باشد، یکی این است که عمل بهترش را قبول میکنیم؛ دیگر اینکه از گناهانش و از بدیهایش هم میگذریم، در ضمن اصحاب جنّت. و این مطابق همان وعدهی صدقی است که به اینها مکرّر داده شده بود.
این خیلی مهم است؛ چون معلوم نیست که عمل خوب حتماً قبول بشود. اگر بخواهند مناقشه بکنند، از صد جهت میتوانند به آن مناقشه کنند؛ یعنی کاری که بینقص صورت بگیرد، تقریباً نداریم. اما از این فرد، کلّ اعمال خوبش پذیرفته میشود و از بدیهایش هم میگذریم. این دو تا کار است؛ چون ممکن است یک سری کارها را قبول بکنند، بعد در کفّه که میگذارند، باز در نهایت بدیهایش بچربد.
مجموعه #رسم_بندگی نکات معنوی و اخلاقی برگرفته از درسهای حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای است که به مرور توسط رسانه رهبر معظم انقلاب منتشر خواهد شد.