آب در آسیاب دشمن نریزیم
«باید بر وحدت بین آحاد و اقشار ملّت که معمولاً در مواقع مضیقه نمود خاصّی پیدا میکند، خدشه‌ای وارد نشود.»(1404/12/21) این یک تکلیف عمومی است که تمام مردم و مسئولین باید خود را موظف به انجام آن بدانند. حضرت آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای، بر این موضوع تأکید ویژه‌ای دارند و در موارد متعددی به آن اشاره کرده‌اند؛ ایشان حتی شعار سال جدید، «اقتصاد مقاومتی» را در کنار «وحدت ملی» قرار دادند و سال ۱۴۰۵ را «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی» (1404/12/29)  خواندند.
رهبر معظم انقلاب، حضور مردم در صحنه را در دوران جنگ تحمیلی سوم نمونه‌ای برجسته از این وحدت ملی می‌دانند ایشان در این باره می‌فرمایند: «شمّه‌ی‌ قابل توجهی از این وحدت در این چهل روز تحقق پیدا کرد: قلوب مردم به هم نزدیک شد، یخهای فیمابین اقشار مختلف با گرایشهای متفاوت شروع به ذوب شدن کرد، همگان زیر پرچم وطن جمع شدند.» (1405/01/20)
 

اتحاد موهبت الهی است
حضرت آیت الله مجتبی خامنه‌ای این اتحاد و وحدت ملی را یک موهبت الهی می‌دانند و می‌فرمایند: «در حال حاضر در اثر وحدت عجیبی که بین شما هموطنان با همه تفاوت خاستگاههای مذهبی، فکری، فرهنگی و سیاسی ایجاد شده، در دشمن شکستگی بوجود آمده است. این را باید نعمتی خاص از ناحیه حضرت حق جلّ‌ و علا دانست. و بسیار بر آن با زبان و در دل و هم در مقام عمل، شکر بجا آورد.» (1404/12/29) و «شکر این موهبت، اهتمام آحاد ملّت خصوصاً نخبگان فکری و سیاسی از جمله نمایندگان مجلس به صیانت از این وحدت و پرهیز از اختلافات پوچ سیاسی و برجسته کردن تفاوت‌های اجتماعی است.» (1405/03/07)
 

نقشه دشمن 
دشمن به خوبی می‌داند که تا وقتی ملت ایران متحد باشد، هیچ توطئه‌ای به نتیجه نمی‌رسد. به همین دلیل، تمام تلاش خود را به کار بسته‌ است تا میان گروه‌های مختلف سیاسی، قومیت‌ها و مذاهب شکاف بیندازد. حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب خطاب به مردم بر این نکته تأکید داشتند و فرمودند:«یک مسیر دشمن، عملیات رسانه‌ای او است که در این ایام بطور خاص با نشانه‌گیری ذهن و روان آحادی از مردم قصد خدشه در وحدت ملّی و به تبَع در امنیت ملی را دارد. ما باید مواظب باشیم تا مبادا در اثر سهل‌انگاری و بدست خود ما این قصد شوم تحقق یابد.» (1404/12/29) چراکه «طرح و نقشه‌ی کور دشمن پس از جنگ تحمیلی و فشار اقتصادی و محاصره‌ی تبلیغاتی و سیاسی، ایجاد تفرقه و تجزیه‌ی اجتماعی برای جبران شکست‌های میدان نظامی و به زانو درآوردن ملّت است.» (1405/03/07) 

وظیفه چیست؟
یکی از مهم‌ترین وظایف ما در شرایط کنونی، پاسداری آگاهانه و عملی از وحدت ملی است؛ وحدتی که هم نعمت الهی است و هم از اصلی‌ترین عوامل قدرت، پیشرفت و پیروزی ملت به شمار می‌آید. آنچه امروز بیش از هر چیز باید مورد توجه قرار گیرد، شکر این نعمت بزرگ و مراقبت از آن در عرصه‌های مختلف فکری، سیاسی، اجتماعی و رسانه‌ای است. چنان‌که در سخنان رهبر انقلاب آمده است: «این را باید نعمتی خاص از ناحیه حضرت حق جلّ‌ و علا دانست. و بسیار بر آن با زبان و در دل و هم در مقام عمل، شکر بجا آورد. یکی از قواعد تخلف‌ناپذیر این است که هرگاه نعمتی مورد شکر قرار گیرد، به تناسب مقدار شکر، ریشه‌اش استوارتر شده یا ارتقاء می‌یابد و عنایات بیشتری روانه فرد شاکر میگردد. آنچه فعلاً در مقام اقدام به شکر عملی لازم است، این است که ما این نعمت عظمی را صرفاً رحمتی از ناحیه حضرت حق جلّ و علا بدانیم و تا حد ممکن از آن خوب استفاده کنیم. اینطور حتماً این انسجام بیشتر و پولادین‌تر شده و دشمنانتان خوار و خفیفتر خواهند شد.» (1404/12/29)
بر این اساس، از نگاه رهبر انقلاب نخستین گام در برابر وحدت ملی آن است که هیچ‌کس، در هیچ سطحی، به این انسجام آسیب نرساند و «این امر با صرف‌نظر کردن از نقاط مورد اختلاف تحصیل خواهد شد.» (1404/12/21) ایشان در کنار حفظ وحدت، حضور مؤثر و مسئولانه در صحنه را نیز از وظایف مهم مردم و نخبگان می‌دانند؛ حضوری که باید در خدمت انسجام ملی باشد و نه در تعارض با آن: «مهم این است که نقش صحیح، بدون خدشه به وحدت اجتماعی، بخوبی درک و تا حدّ ممکن به اجرا گذاشته شود.» (1404/12/21)
از سوی دیگر، انسجام ملت و دولت نیز باید به یک فرصت بزرگ برای خدمت بیشتر، گره‌گشایی از مشکلات مردم و تقویت امید اجتماعی تبدیل شود: «امروز شکر نعمت انسجام ملّت و دولت و تمامی دستگاه‌های جمهوری اسلامی، در تقویت انگیزه و خدمت مضاعف و مجاهدانه‌ی مسئولان، گره‌گشایی از مسائل و دغدغه‌های مردم خصوصاً در عرصه اقتصادی و معیشتی، حضورهای میدانی و مستقیم، و تعریف نقش جدّی برای مردم بعثت‌یافته در مسیر پیشرفت کشور و حرکت امیدوارانه به‌سوی آینده‌ی روشن است.» (1405/02/30)
در نگاه رهبر انقلاب نخبگان فکری و سیاسی نیز وظیفه‌ای سنگین‌تری دارند؛ زیرا کوچک‌ترین رفتار آنان می‌تواند بر فضای عمومی جامعه اثر بگذارد. بنابراین، صیانت از وحدت ملی، پرهیز از اختلافات بی‌ثمر و برجسته نکردن تفاوت‌های اجتماعی، یک وظیفه اخلاقی و سیاسی مهم است: «از جمله مصادیق تقوا، رعایت نعمت عظیم وحدت ملّی و انسجام بی‌بدیلی است که حول پرچم ایران اسلامی به ملّت بعثت یافته ارزانی شده و در زمره‌ی مهمترین عوامل ظفر در مقابل شیطان بزرگ می‌باشد.» (1405/03/07)
در همین راستا، همه دلسوزان اسلام، انقلاب و ایران باید خود را موظف بدانند که صفوف ملت را منسجم نگاه دارند و اجازه ندهند اختلافات، حتی اگر در ظاهر موجه باشند، به تفرقه و تنازع تبدیل شوند. این مسئولیت، هم قولی است و هم عملی. رهبر انقلاب در این باره می‌فرمایند: «لازم است تک‌تک جان‌فدایانی که دلشان برای اسلام و انقلاب یا استقلال و سربلندی ایران می‌تپد، از این پس، بیش از پیش برای پاسداری از وحدت صفوف منسجم و به‌هم‌پیوسته ملّت اهتمام ورزند و اختلافات غیرموجّه و حتی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنند و قولاً و عملاً مظهر انسجام و یکپارچگی ملّت باشند.» (1405/03/07) 
بنابراین، وظیفه ما در برابر وحدت ملی روشن است: شکر این نعمت، حفظ این سرمایه، پرهیز از اختلاف‌افکنی، حضور مسئولانه در صحنه، تقویت خدمت به مردم، و مراقبت جدی از جنگ رسانه‌ای دشمن. تنها در این صورت است که این انسجام ملی استوارتر می‌شود و می‌تواند همچنان عامل عزت، پیشرفت و پیروزی کشور باشد.